Ετικέτες

 

Τις τελευταίες μέρες, μέσα ενημέρωσης της Τουρκίας αναφέρθηκαν εκτενώς, σε ένα επεισόδιο που σημειώθηκε στο Νιχώρι του Βοσπόρου.
Μετά την βίαιη καταστολή των εξεγερμένων κατά του αυταρχισμού του πρωθυπουργού κ. Ερντογάν και της επιδίωξης του να παρέμβει στην ιδιωτική ζωή των πολιτών, σε δεκάδες ελεύθερους χώρους της Κωνσταντινούπολης και άλλων πόλεων της Τουρκίας, πολίτες συγκρότησαν φόρουμ συζητήσεων και ανοικτές λαϊκές συνελεύσεις. Σε αυτές τις συνελεύσεις, οι πολίτες συζητούν και αποφασίζουν διάφορες δράσεις για θέματα που αφορούν τις τοπικές κοινωνίες.

Ένα από αυτά τα φόρουμ, πραγματοποίησαν οι κάτοικοι του Νιχωρίου και της γύρω περιοχής, σε πάρκο του βοσπορινού προαστίου. Όμως η συνέλευση διαλύθηκε βίαια μετά από επίθεση ομάδας μερικών δεκάδων ατόμων με επικεφαλής τον μουχτάρη (σ.σ. θεσμός παρόμοιος με αυτό του δημογέροντα και του ληξίαρχου) του Νιχωρίου.

Το επεισόδιο, ίσως δεν θα έπαιρνε μεγαλύτερη διάσταση, αφού ανάλογα επεισόδια βίαιης καταστολής της διαφορετικής γνώμης από κοινωνικές εφεδρείες του κράτους, συμβαίνουν συχνά στην Τουρκία.
Όμως ο εν λόγω μουχτάρης Engin Cevahiroglu, φέρεται να εκστόμισε μια φράση που πήρε μεγάλη δημοσιότητα. Συγκεκριμένα απευθυνόμενος στους συγκεντρωμένους είπε: «…εσείς δεν είστε Νιχωρίτες, παρασυρθήκατε από τους Ρωμιούς και ήρθατε εδώ…». Της φράσης αυτής είχαν προηγηθεί κατηγορίες εκ μέρους του μουχτάρη, ότι οι συγκεντρωμένοι στο πάρκο επιδιώκουν να αποτρέψουν την ανέγερση ενός τζαμί στο σημείο αυτό.
Η φράση του μουχτάρη «παρασυρθήκατε από τους Ρωμιούς» προκάλεσε έντονη ενόχληση στους κύκλους της ομογένειας, που αισθάνονται να στοχοποιούνται για μια ακόμη φορά.
Η εφημερίδα Ραντικάλ, στις 24/6/2013 φιλοξένησε ένα ρεπορτάζ με τον κ. Παντελή (Λάκη) Βίγκα, πρόεδρο της Κοινότητας Νιχωρίου και εκπρόσωπο των μειονοτικών ιδρυμάτων στην Γεν. Διεύθυνση Βακουφίων.
Στο άρθρο με τίτλο «Ο Ρωμιοί επί χρόνια υποστήριξαν εκείνο τον μουχτάρη» ο κ. Βίγκας πληροφορεί ότι στο Νιχώρι κατοικούν 45 Ρωμιοί εκ των οποίων οι 20 είναι άνω των 70 ετών και εξ αιτίας της τελευταίας έντασης μια οικογένεια του μετέφερε τις ανησυχίες της.
Ο κ. Βίγκας είπε:
«Πολύ λυπήθηκα. Ο μουχτάρης μας πλήγωσε. Ο μουχτάρης που στηρίξαμε επί χρόνια, προσποιούταν. Εάν αναλάβετε αυτό το αξίωμα, χωρίς να γνωρίζετε την ιστορία, την πολιτιστική μνήμη του Νιχωρίου, είναι επόμενο να κάνετε δηλώσεις που ξεπερνούν τα όρια σας. Πρόκειται για ξεπερασμένη ρητορεία η αναβίωση της φοβίας κατά των Ρωμιών. Στην συνοικία έμειναν 45 άτομο. Ορισμένοι από αυτούς έχουν ετοιμάσει και τον τάφο τους. Ποιους στοχοποιείτε, τι υπονοείτε. Ερωτώ, γιατί σπέρνετε σπόρους μίσους;».
Ο κ. Βίγκας στο ίδιο δημοσίευμα επισημαίνει, ότι με τα γεγονότα του Γκεζί Παρκ, εντάθηκε η ρητορεία αρνητικών διακρίσεων, υπενθυμίζοντας ανάλογου περιεχομένου δηλώσεις του καθ. Ahmet Atam από το Πολυτεχνείο Γιλντίζ και λέει τα εξής: «Δεν μπορείτε να αναλύσετε το Γκεζί Παρκ και να βρείτε λύσεις, πετώντας λάσπη στις μειονότητες και αποξενώνοντας αυτές. Προσπαθούμε οι ραγισμένες καρδιές της γενιάς μου να μην μείνουν κληρονομιά στα παιδιά μας. Εμείς επιζητούμε την ηρεμία. Ορισμένοι ακόμη και αυτές τις αξίες τις θεωρούν πολυτέλεια για μας. Αυτό που επιθυμούμε απ’ όσους κατέχουν δημόσια αξιώματα είναι ν’ αναλάβουν αυτές τις υπεύθυνες θέσεις, εάν θα συμπεριφερθούν σύμφωνα με τις προδιαγραφές της Τουρκίας που επιθυμούμε. Εάν δεν το επιτρέπει ο εσωτερικός τους κόσμος, ας μην είναι υποψήφιοι γι’ αυτά τα αξιώματα. Μιλάμε για το νέο σύνταγμα και την νέα αντίληψη για τον πολίτη. Εάν δεν είναι να γίνουν πραγματικότητα, τότε γιατί προσπαθούμε;»
Σε παλαιότερες περιόδους οι δηλώσεις του μουχτάρη θα αποσπούσαν την δημόσια επικρότηση πολλών παραγόντων στην Τουρκία. Σήμερα, δεν βρέθηκε κανένας να τον στηρίξει δημοσίως, αλλά και ο ίδιος έσπευσε με νεότερες δηλώσεις του να διασκεδάσει τις εντυπώσεις που δημιουργήθηκαν.
Επίσης είναι ενδεικτική η φιλοξενία των δηλώσεων του κ. Βίγκα σε μια εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας, όπως η Ραντικάλ, αλλά και οι δηλώσεις όπως αυτή του κ. Ali Dusmez, μέλους του Νομαρχιακού Συμβουλίου του κυβερνητικού κόμματος ΑΚΡ και προέδρου των ερασιτεχνικών αθλητικών σωματείων «…δεν μπορώ να διανοηθώ ότι οι Ρωμιοί προκάλεσαν οτιδήποτε (ισχυρίζεται ο μουχτάρης). Εμείς δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τους Ρωμιούς και Αρμένιους φίλους μας. Και ο μουχτάρης δεν έπρεπε να πει αυτά».
Βέβαια από την άλλη δεν πρέπει να λησμονούμε ότι η Τουρκία είναι μια χώρα, στην οποία ο πρωθυπουργός της κ. Ερντογάν έχει χαρακτηρίσει ως «φασιστικές πολιτικές» τις διώξεις κατά των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων. Ο ίδιος άνθρωπος εκστόμισε και το περιβόητο «με συγχωρείτε αλλά και Ρωμιό με αποκάλεσαν» σαν να επρόκειτο μεγάλη βλασφημία ο χαρακτηρισμός «Ρωμιός».
Οι Ρωμιοί της Τουρκίας, έχουν ζήσει πολλές φορές στο παρελθόν προσβλητικές συμπεριφορές από την πλευρά του πλειοψηφικού στοιχείου, όμως πλέον αντιδρούν και υπενθυμίζουν προς πάσα κατεύθυνση, ότι κριτήριο προόδου της Τουρκίας δεν είναι οι οικονομικοί δείκτες, αλλά ο βαθμός εκδημοκρατισμού του κράτους και της κοινωνίας.
Οι δηλώσεις του κ. Βίγκα στην Ραντικάλ, υπενθυμίζουν αυτή την πραγματικότητα και φανερώνουν την βούληση των Ρωμιών Πολιτών, ν’ αντισταθούν στις αντιξοότητες.
Σε αυτή την νέα περίοδο, όπως αναφέρουμε και παραπάνω, οι Ρωμιοί δεν είναι μόνοι, αλλά έχουν συμμάχους μέσα στην τουρκική κοινωνία.
Οι πιο ειλικρινείς σύμμαχοι των Ρωμιών βρίσκονται στα ποικίλα φιλελεύθερα κινήματα που αναπτύσσονταν τα τελευταία χρόνια στην Τουρκία και εκφράστηκαν μέσα από την εξέγερση του Γκεζί Παρκ. Πρόκειται για την νέα Τουρκία στην οποία μπορούν να προσβλέπουν οι μη μουσουλμανικές μειονότητες, διότι όλο και περισσότεροι πλέον στην Τουρκία αντιλαμβάνονται πως εάν θα υπάρξει δημοκρατία στην χώρα και σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θα πρέπει να υπάρχει για όλους και όχι για μια μερίδα μόνο της κοινωνίας.
Προφανώς ο δρόμος αυτός είναι μακρύς και ακανθώδης. Τώρα, ενδεχομένως να υπάρξουν Ρωμιοί Πολίτες «εθνοπατέρες» αλλά και κατ’ επάγγελμα «αντιτούρκοι», οι οποίοι θα σπεύσουν να εκμεταλλευτούν γεγονότα και δηλώσεις, όπως τα προαναφερόμενα, για να αποδείξουν την ματαιότητα της παραμονής των Ρωμιών στην Πόλη και πόσο ουτοπικός είναι ο σεβασμός των μειονοτικών δικαιωμάτων στην Τουρκία.
Σε όλους αυτούς, οι οποίοι συνήθως έχουν κοντή ιστορική μνήμη, να υπενθυμίσουμε ότι η Ρωμιοσύνη μετά από κάθε ιστορική δοκιμασία, το 1204, το 1453, το 1821, το 1922, το 1955, επέστρεψε ή παρέμεινε στην Πόλη και αγωνίστηκε για την επιβίωση του Γένους. Δεν θα αναλύσουμε στο παρόν άρθρο τους λόγους αυτής της διαχρονικής αντοχής της Ρωμιοσύνης. Όμως οι άσπονδοι φίλοι που επιχαίρουν με τα καμώματα του μουχτάρη και των ομοίων του, ας γνωρίζουν ότι «έχουν γνώση οι φύλακες». Οι Ρωμιοί Πολίτες που αγωνίζονται στην πρώτη γραμμή της επιβίωσης και διατήρησης της Ρωμέϊκης Κοινότητας, δεν είναι αφελείς. Γνωρίζουν πολύ καλά την πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν.
Γρηγόρης Κεσίσογλου

ΠΗΓΗhttp://anatoliblog.blogspot.gr

Advertisements