Πόντος Αγ. Σοφία Τραπεζούντας

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, σε πρόσφατη συνέντευξη του στην εφημερίδα Μιλλιέτ, μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στους λόγους διαρροής του ομογενειακού στοιχείου από την Πόλη και είπε:

«…Γιατί έφυγαν; Γιατί μείναμε τόσο λίγοι; Ο άνθρωπος στα καλά των καθουμένων εγκαταλείπει το σπίτι του και ξεκινά από το μηδέν σε μια νέα χώρα; Δεν είναι λογικό. Υπήρχε συγκεκριμένη αιτία. Γιατί έφυγαν μαζικά;»

Στην ερώτηση της δημοσιογράφου, τι κίνητρα μπορούν να δοθούν για να επιστρέψουν, απαντά:

«Πρέπει να δοθεί η ιθαγένεια. Όμως κι αυτό δεν αρκεί. Διότι δεν έχουν σπίτια. Πουλήθηκαν ή καταλήφθηκαν. Τα παιδιά τους δεν ομιλούν τουρκικά… Θα πρέπει να βρουν εργασία. Θα πρέπει να υπάρχει εγγύηση για το μέλλον τους. Εάν επαναληφθούν τα Σεπτεμβριανά, εάν απελαθούν όπως απελάθηκαν το 1964 οι 12 χιλιάδες Ελληνορθόδοξοι…;»
Στην παρατήρηση της δημοσιογράφου «υπάρχει τραύμα, πρέπει να υπάρξει εμπιστοσύνη» ο Παναγιότατος απάντησε:
«…Ο Πρωθυπουργός μας τους καλεί να επιστρέψουν. Ο κ. Νταβούτογλου πέρσι όταν επισκέφτηκε την Αθήνα, συναντήθηκε εκεί με τους παλιούς Πολίτες, συνομίλησε μαζί τους και τους κάλεσε να επιστρέψουν. Όμως δεν είναι εύκολο. Μακάρι να επιστρέψουν. Στην Αθήνα εδρεύει η ομοσπονδία των παλιών Πολιτών. Η ομοσπονδία αυτή ζητεί από την Άγκυρα να επιστραφεί η ιθαγένεια σε όσους την ζητούν. Υπάρχει και το πρόβλημα της θητείας. Εάν επιλυθούν αυτά θα είναι το πρώτο βήμα. Τώρα υπάρχει και κρίση στην Ελλάδα. Υπάρχουν κάποιοι που θέλουν να επιστρέψουν και ορισμένοι έχουν επιστρέψει. Όχι μόνο παλιοί Πολίτες αλλά και Ελλαδίτες… Αναζητούν εργασία, μεταξύ τους υπάρχουν πανεπιστημιακοί, εδώ κάνουν μεταπτυχιακό, μαθαίνουν Τουρκικά, αγαπούν την Πόλη, θέλουν να μείνουν εδώ. Είναι τα πρώτα βήματα. Εύχομαι να υπάρχει συνέχεια…»
Όπως φαίνεται από το παραπάνω απόσπασμα της συνέντευξης, ο Παναγιότατος Οικουμενικός Πατριάρχης, αναφέρεται στις προσπάθειες της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών για αποκατάσταση των αδικιών που έχουν υποστεί οι Ρωμιοί Πολίτες, με αποτέλεσμα η συντριπτική πλειοψηφία αυτών να οδηγηθεί στον εκπατρισμό και την προσφυγιά.
Λίγες μέρες μετά την συνέντευξη του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Μιλλιέτ, στις 27 Φεβρουαρίου 2013, πραγματοποιήθηκε στην έδρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες, ημερίδα που οργάνωσε η Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών (Οι.Ομ.Κω.). Το θέμα της ημερίδας ήταν: «Η Αποκατάσταση και οι Επανορθώσεις προς την Ελληνική Κοινότητα της Κωνσταντινούπολης: Θεμελιώδες Ζήτημα Δικαιωμάτων του Ανθρώπου».
Η Οι.Ομ.Κω. έχει θέσει ψηλά στις προτεραιότητες τής στρατηγικής της το αίτημα τής αποκατάστασης. Αυτός ο στόχος, που έχει πολλά στάδια και διαβαθμίσεις, δεν επιδιώκει μόνο την διευκόλυνση της επιστροφής όσων εκπατρισμένων Κωνσταντινουπολιτών θέλουν να παλινοστήσουν.
Αυτοί που διακατέχονται από μία τέτοια «στενή» αντίληψη μάλλον καλά θα κάνουν να διαβάσουν προσεκτικότερα τα λόγια του Οικουμενικού Πατριάρχη, που δημοσιεύουμε παραπάνω. Ο Παναγιότατος αναφέρεται στο θέμα των εγγυήσεων που θα πρέπει να δοθούν από το πολιτικό σύστημα της Τουρκίας.
Επίσης, η αποκατάσταση των δικαιωμάτων, δεν έχει να κάνει μόνο με την διευκόλυνση της παλιννόστησης. Υπάρχει και κάτι άλλο, εξίσου σημαντικό, για να μην πούμε σημαντικότερο.
Σήμερα πλέον γίνεται αποδεκτό, ότι το καθεστώς που διοίκησε την Τουρκία μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, επιδίωξε μεθοδικά και συστηματικά να εκδιώξει τις μη μουσουλμανικές μειονότητες της χώρας, με σκοπό να δημιουργήσει μια εθνικά και θρησκευτικά μονολιθική κοινωνία.
Η αποκατάσταση των δικαιωμάτων και των αδικιών που έχει υποστεί η Ελληνική μειονότητα (όπως και οι άλλες μειονότητες) θα σηματοδοτήσει την ήττα του καθεστώτος που ήθελε να εξοντώσει τις μειονότητες. Όσοι δεν αντιλαμβάνονται αυτή την διάσταση της «αποκατάστασης» δυστυχώς δεν έχουν καταλάβει τίποτα από την μοίρα του Ελληνισμού της Τουρκίας κατά τον 20ο αιώνα.

Ενώ, λοιπόν, η Οι.Ομ.Κω. έχει θέσει τον στόχο της «αποκατάστασης» και καταβάλει προσπάθειες γι’ αυτό τον σκοπό, έχοντας την υποστήριξη και συμπαράσταση του Οικουμενικού Πατριάρχη, δυστυχώς μετά λύπης βλέπουμε ότι αυτή η προσπάθεια υπονομεύεται από κάποιους.

Είναι θλιβερό να διαπιστώνουμε ότι κάποιοι που κινούνται στους κύκλους της Ομογένειας, υπονομεύουν συστηματικά την πολιτική της Οι.Ομ.Κω. Ετερόκλητα στοιχεία με ετερόκλητες επιδιώξεις, με κίνητρο τις προσωπικές στοχεύσεις τους, με ρηχά επιχειρήματα, έχουν ανοίξει υπόγειο πόλεμο κατά της Οι.Ομ.Κω.
Ένα από αυτά που ακούγονται τελευταίως, προερχόμενο από άτομο που δεν κρύβει την αντιπάθεια του για την Οι.Ομ.Κω., είναι το επιχείρημα ότι «οι Πολίτες που έφυγαν δεν πρόκειται να επιστρέψουν, γι’ αυτό προκειμένου ν’ αυξηθεί ο Ρωμέϊκος πληθυσμός στην Πόλη, η τουρκική κυβέρνηση να δώσει άδειες παραμονής και εργασίας, ισάριθμες με όσους Έλληνες υπηκόους απέλασε το 1964».
Με αυτό το επιχείρημα, συγχέεται και εξισώνεται το θέμα του εκπατρισμού των Ελλήνων της Πόλης, με την μετανάστευση Ελλαδιτών στην Πόλη. Το επιχείρημα, παραβλέπει ότι οι Ρωμιοί Πολίτες που εκπατρίστηκαν, δεν είναι μόνο οι Έλληνες υπήκοοι που απελάθηκαν το 1964. Είναι και οι Τουρκικής υπηκοότητας ομογενείς που εκπατρίστηκαν υπό τις αδυσώπητες αντιμειονοτικές συνθήκες. Ποιους εξυπηρετεί η υποβάθμιση αυτής της παραμέτρου;
Ενώ η κυβέρνηση της Τουρκίας παραδέχεται ότι οι μη μουσουλμανικές μειονότητες έχουν υποστεί διώξεις στο παρελθόν με αποτέλεσμα τον εκπατρισμό πολλών εξ αυτών και δέχεται έστω ρητορικά να συζητήσει μέτρα αποκατάστασης, αναρωτιόμαστε τι εξυπηρετεί η δημόσια προβολή ενός επιχειρήματος που ισχυρίζεται ότι «δεν υφίσταται θέμα εκπατρισμένων Κωνσταντινουπολιτών, επειδή αυτοί πέθαναν»;
Το βέβαιο είναι ότι με το «επιχείρημα» αυτό υπονομεύεται ο αγώνας της Οι.Ομ.Κω., για αποκατάσταση και την επανόρθωση των αδικιών. Αφού η κυβέρνηση της Τουρκίας δεν έχει λόγο να κάνει οποιαδήποτε κίνηση αποκατάστασης για «ένα θέμα που δεν υφίσταται».
Επιπλέον η προβολή αυτού του «επιχειρήματος», δίνει τροφή στους εθνικιστικούς και παρακρατικούς κύκλους της Τουρκίας, οι οποίοι δεν θέλουν η τουρκική κυβέρνηση να διευκολύνει την επιστροφή των Ρωμιών Πολιτών, πόσο μάλλον την εγκατάσταση Ελλαδιτών.
Στο ίδιο κλίμα, κάποιοι ομογενείς στην Αθήνα, θέλοντας να αποκόψουν τους εκπατρισμένους Κωνσταντινουπολίτες από την κοινότητα τους στην Πόλη, «κρύβονται» πίσω από το προαναφερόμενο «επιχείρημα» και σπεύδουν να χαρακτηρίσουν «αφελείς» και «αιθεροβάμονες» όσους αγωνίζονται για την αποκατάσταση των δικαίων των Πολιτών.
Το ευτράπελο είναι να βλέπουμε άτομα που στο παρελθόν οδηγήθηκαν ως αντίδικοι («φασίστες» εναντίον «πρακτόρων της Τουρκίας» όπως αλληλοκατηγορούντο) στα δικαστήρια, σήμερα να συμπαρατάσσονται σε μία άνευ αρχών αντι-Οι.Ομ.Κω. συμμαχία.
Σε ορισμένες περιπτώσεις η Οι.Ομ.Κω. δέχεται επιθέσεις «κάτω από την μέση» με ψευδολογήματα και παραπληροφόρηση μέσα από δημοσιεύματα που εκδίδονται στην Πόλη και αναδημοσιεύονται στην Αθήνα.
Τόσο είναι το μένος ορισμένων κατά της Οι.Ομ.Κω. που δεν διστάζουν να την κατασυκοφαντούν και να την υπονομεύουν στο ελληνικό Υπ. Εξωτερικών, στα κόμματα, στους ευρωβουλευτές και όπου άλλου μπορούν.
Ακόμη και η προαναφερόμενη ημερίδα στην έδρα της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες επιδιώχτηκε ν’ ακυρωθεί. Κάτι παρόμοιο είχε γίνει προ μηνών με την προσπάθεια ακύρωσης της έκθεσης ελληνικού τύπου της Πόλης, που οργάνωσε η Οι.Ομ.Κω. στην Πόλη, σε συνεργασία με τουρκικούς φορείς.

Μέχρι τώρα η Οι.Ομ.Κω. προσπάθησε να κρατήσει χαμηλούς τόνους και να μην δώσει δημοσιότητα στις προσπάθειες υπονόμευσης της. Οι λόγοι προφανείς. Ο κατακερματισμός των Κωνσταντινουπολιτών είναι παροιμιώδης. Η ενωτική ομοσπονδία, που αποτελεί την κοινή στέγη των εκπατρισμένων Πολίτικων συλλόγων και ενώσεων, ιδρύθηκε μετά από καθυστέρηση πολλών δεκαετιών και υπερβαίνοντας μεγάλες δυσκολίες. Είναι αναμενόμενο η Οι.Ομ.Κω. να μην θέλει να συμβάλει στην προσπάθεια ορισμένων, που θέλουν τους Κωνσταντινουπολίτες να έχουν εμπλακεί σε «εμφύλια διαμάχη». Έστω και αν δεν ευσταθεί η φράση «εμφύλια διαμάχη» αφού οι υπονομευτές της Οι.Ομ.Κω. κάνουν πολύ θόρυβο αλλά είναι ολιγάριθμοι.

Όμως όσο και αν επιμένει στην ενωτική τακτική της η Οι.Ομ.Κω., οι μέχρι τώρα εξελίξεις δείχνουν ότι όχι μόνο δεν συνετίζονται οι υπονομευτές της αλλά αντιθέτως αποθρασύνονται και διευρύνουν την ετερόκλητη συμμαχία τους.
Μάλιστα τελευταία, προφανώς ενοχλημένοι από την υποστήριξη που παρέχει ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην πολιτική της Οι.Ομ.Κω., εντελώς υποκριτικά προσπαθούν να «λογοκρίνουν» αυτή την υποστήριξη, για να μην ακούγεται. Προφανώς δεν αντιλαμβάνονται ότι η υποστήριξη του Οικουμενικού Πατριάρχη προς την Οι.Ομ.Κω. δεν σχετίζεται με προσωπικές προτιμήσεις, αλλά με το γεγονός ότι η στρατηγική της Οι.Ομ.Κω. γι’ αποκατάσταση βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με τις προσπάθειες του Παναγιότατου για την διατήρηση του Ρωμέϊκου στοιχείου στην Πόλη.
Επιτέλους οι υπονομευτές ας αναγνώσουν σωστά τα δεδομένα, ας αντιληφθούν την βλάβη που προκαλούν ακόμη και στις «ιδέες» που ισχυρίζονται ότι εκφράζουν και να επανακαθορίσουν την στάση τους. Διότι, μπορεί θολώνοντας τα νερά να κάνουν κάποια ζημιά στον αγώνα για δικαίωση. Όμως από αυτή την τακτική τους θα πάθουν πολύ μεγαλύτερη ζημία οι ίδιοι.
Είναι δικαίωμα των Πολιτών να διεκδικήσουν την δικαίωση και την αποκατάσταση των αδικιών που έχουν υποστεί από την αντιμειονοτική πολιτική του τουρκικού κράτους. Η Οι.Ομ.Κω. υπερασπίζεται αυτό το δικαίωμα και αγωνίζεται για την δικαίωση. Οι υπονομευτές της ποιο σκοπό εξυπηρετούν;
Γρηγόρης Κεσίσογλου

ΠΗΓΗhttp://anatoliblog.blogspot.gr