Ετικέτες

,

 

GIOUL

Ένα βήμα πριν το casus belli σταμάτησε – ή μήπως όχι; – στις δηλώσεις του ο μετριοπαθής υποτίθεται πρόεδρος της Τουρκίας, Αμπντουλάχ Γκιουλ, εκτοξεύοντας ευθείες απειλές σε βάρος των Κούρδων της Συρίας, ίσως σε μια προσπάθεια να δώσει «εθνικιστικά διαπιστευτήρια» ενόψει της σύγκρουσής του με τον Ερντογάν στο εσωτερικό του AKP…

Από τη Νοτιοανατολική Τουρκία, την περιοχή που ο ίδιος ο Ερντογάν αποκάλεσε «Κουρδιστάν», σπάζοντας ένα ταμπού δεκαετιών στη γειτονική χώρα, έχοντας μάλιστα καλέσει τον Μασούντ Μπαρζανί, Κούρδο ηγέτη του Βορείου Ιράκ να διατυπώσει την υποστήριξή του στην ειρηνευτική διαδικασία, έκανε την ακόλουθη «ειρηνική» δήλωση αναφερόμενος στην πρόθεση των Κούρδων να αυτονομηθούν και να αυτοκυβερνηθούν:

«Η Τουρκία δεν μπορεί να επιτρέψει ένα τετελεσμένο (fait accompli) αποδεχόμενη κάτι τέτοιο στη Συρία… δεν μπορούμε να επιτρέψουμε η Συρία που αντιμετωπίζει χάος να διαιρεθεί»! Ούτε λέξη φυσικά, ότι το χάος το δημιούργησε με την πολιτική της η δική του χώρα, ούτε λέξη για τις ορδές των παρανοϊκών ισλαμιστών εξτρεμιστών κάθε λογής που κόβουν κεφάλια τους οποίους η Τουρκία εξόπλισε και υποστηρίζει με κάθε τρόπο, ακριβώς για να καταπνίξουν κάθε κουρδική ενέργεια στο αίμα.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα www.defence-point.gr, η Τουρκία διαπίστωσε ότι ο σχεδιασμός για την περιοχή που περνούσε μέσω της απόλυτης αποσταθεροποίησης της Συρίας δεν της βγήκε και πλέον κινείται για να περιορίσει τη ζημιά που προκαλείται από τις συνέπειες αυτής της πολιτικής. Το πώς είναι δυνατόν κάτι που προβλέπαμε και καταγράφαμε όλοι να μην μπορούσε να δει η χώρα του Ερντογάν, μάλλον θα πρέπει να ερωτηθεί ο υπερεκτιμημένος υπουργός Εξωτερικών, ο Αχμέτ Νταβούτογλου.

Σίγουρα ένα ερώτημα θα έπρεπε να τεθεί και στην Ουάσιγκτον, αφού η κυβέρνηση Ομπάμα, στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, αποδεικνύεται ως ό,τι πιο χαοτικό και ασυνάρτητο έχει περάσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες εδώ και πολλές δεκαετίες. Η δε εμμονή της με την υποστήριξη μιας τέτοιας Τουρκίας, είναι ακόμα περισσότερο ακατανόητη.

Αυτό που επίσης προκαλεί εντύπωση είναι η στάση των Κούρδων του Βορείου Ιράκ. Από τη μία είναι αυτοί που έχουν εκπαιδεύσει τους ομοεθνείς τους της Συρίας και έχουν δεσμευθεί να επέμβουν στρατιωτικά εάν οι ισλαμιστές θα τους απειλούσαν. Από την άλλη συνεχίζουν να χαριεντίζονται με τους Τούρκους. Ποια θα είναι η στάση τους άραγε, εάν οι απειλές του Γκιουλ σημαίνουν στρατιωτική επέμβαση;